Thursday, March 20, 2008
Why do you ask me?
Who are we to know what lies ahead?
All i know is i want to live every day with you
sleep and wake up seeing you
is that enough my dear?
Posted at 20.3.08 by
summer_sky
Permalink
Tuesday, February 26, 2008
There are reasons why people come into our lives. Some will shatter you into pieces. Some will pick it up for you. Some will make you realize that you are not torn at all. Whatever my purpose was to yours i dont know. All i know is im happy i was a part of it.
Posted at 26.2.08 by
summer_sky
Permalink
Tuesday, February 19, 2008
Pain is inevitable. Otherwise we would still be walking with Adam and Eve in the Garden of Eden.
Posted at 19.2.08 by
summer_sky
Permalink
Friday, November 23, 2007
Minsan naiisip ko sana lalake na lang ako. Oops, pot pot, preno preno, hep...alam ko na ang tumatakbo sa isip mo, na gusto kong makatikim ng ano.. yung pwede lang matikman kung isa kang contortionist na specially trained in mainland china. Hindi po. Una sa lahat matatakutin ako. Pangalawa, nerbyosa, magugulatin, kaya nga bawal sakin ang kape eh. Pangatlo, komedyante ako. So pag nakakita ako ng ibang ano... yung pwede lang matikman kung (oo na wag mo na ulitin), yun nga ng ibang ano, eh aatakihin ako ng hika sa pinaghalong takot, nerbyos at tawa. Idagdag mo pa ang tears of joy kapag tinanggap ko na ang best actress award for mixed emotions in a split second category.
Iba ibang aspeto ang aking isinasaalang-alang (nilaliman ko ang part na to para di maintindihan ni inday). Una ay ang mga bagay na kinahihiligan ko. Mas gugustuhin ko pa ang maglaro ng playstation kesa ummm, tingnan mo na, wala akong maikumpara sa playstation na gawain ng babae. Gusto ko maging sniper. Gusto kong maging bahista. Gusto kong maging basketbolista. Gusto kong maging karter. Hindi ko sinasabing hindi ito kayang gawin ng isang babae. Pero kung ang mga nabanggit ang mga kinahihiligan ko eh bakit di na lang ako naging lalake? Pangalawa, mas gusto kong ako ang nanliligaw. Mas astig mambola kesa ikaw ang nabobola. Pero hindi ko naman tatahakin ang ganong landas para lang makuha ang matamis na oo ng aking sinisinta. Tamang nakaka challenge lang kung paano maipaparamdam ang kanyang halaga. Pangatlo, double standards kasi kung babae ang nagkamali at hindi ang lalaki. E madalas akong magkamali. At hindi ka lang mapapakamot ng ulo kundi mapapaumpog pa sa mga pagkakamaling ito. Marami akong mga halimbawa pero magiging double dead na ang sensitibong paksa ng feminismo kapag nagbanggit pako dahil kanina ko pa ito nasasagasaan. Pahagingan ko na lang kayo ng, pagibig at responsibilidad.
Isa lamang ito sa mga iniisip ko sa mga panahong bakante ang utak ko. Pero di ko parin masisikmura ang makatikim ng ano...yung pwede lang ma...(isa pa, isa pa - pasensya kung mukhang sirang plaka)...=) yun nga yung ano...Kaya sige, salamat, at babae ako.
Posted at 23.11.07 by
summer_sky
Permalink
Friday, November 09, 2007

Poor Alice, Why didnt you realize that getting inside the forest is easier than getting out?Anyway cheer up.. Kermit the Frog is just around the corner.
Sing with his annoying voice and follow the bouncing ball
Im not trying to get your story mixed up with the muppets,
Im also not convincing you to settle for less
Im just letting you see that, hey, Kermit the Frog also lost his way
Posted at 9.11.07 by
summer_sky
Permalink